اثر ساختار تأمین مالی بر ریسک درماندگی بانک¬ها
ریسک درماندگی بانک¬ها بخش اعظمی از ادبیات بانکداری را به خود اختصاص داده، به ویژه پس از بحران مالی جهانی و به دنبال آن ورشکستگی¬های گسترده بانک¬ها، این موضوع از اهمیت بسیاری برخوردار شده¬است¬. درماندگی مالی اغلب در بانک¬ها و موسسات اعتباری به دلیل متنوع نبودن پرتفوی ساختار تأمین مالی و اعطای تسهیلات هنگفت به یک صنعت یا بخش خاص اقتصادی و عدم مدیریت و کنترل ریسک¬های پیش¬روی فعالیت آنها به وجود می¬آید. از آنجایی که درماندگی بخش مالی به ویژه بانک¬ها آثار سوئی بر اعتماد مردم به نظام مالی کشور داشته که در نتیجه این امر آثار مخربی به کل اقتصاد کشور منتقل می¬شود، لذا بررسی عوامل تأثیرگذار بر ریسک درماندگی از اهمیت بسزایی برخوردار می¬باشد. از این رو در تحقیق حاضر با استفاده از مدل پانل دیتا (پانل نامتوازن) و روش حداقل مربعات تعمیم¬یافته (GLS) به آزمون میزان اثرگذاری ساختار تأمین مالی، ریسک¬های اعتباری، نرخ بهره و نقدینگی بر ریسک درماندگی بانک¬ها پرداخته شده است. داده¬های تحقیق شامل اطلاعات مالی 10بانک تجاری دولتی، خصوصی اصل 44 و خصوصی طی سال¬های 1380 الی 1391 می¬باشد. نتایج تحقیق نشان می¬دهد، که متغیر تخصص¬گرایی ساختار تأمین مالی اثر مستقیم و معنی داری بر ریسک درماندگی بانک داشته در حالی که متغیر ثبات ساختار تأمین مالی میان¬مدت (سیاست های میان¬مدت بانک¬ها در اعطای تسهیلات) اثر معکوس و معنی¬داری بر ریسک درماندگی بانک¬ها دارد. همچنین تأثیر ریسک¬های نرخ بهره، ریسک اعتباری و ریسک نقدینگی بر ریسک درماندگی بانک¬ها مثبت و معنی¬دار بوده است.
کلمات کلیدی : تأمین مالی، ریسک های مالی، بانک¬ها و درماندگی.
نویسنده : منیره رضوانیان
تاریخ انتشار : 1394/03/19
فایل های پیوست